توضیح گبرلو درباره تصویر جنجالی جشنواره مقاومت
توضیح گبرلو درباره تصویر جنجالی جشنواره مقاومت بک منتقد و روزنامهنگار سینمایی، پس از انتشار تصویری از سالن خالی نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت در استوری اینستاگرام خود و واکنشهای ایجادشده، به تشریح ماجرا پرداخت و با تأکید بر اینکه این تصویر واقعی، نشاندهنده عدم استقبال فیلمسازان از این دوره از جشنواره بوده است، گفت: «برخی […]
توضیح گبرلو درباره تصویر جنجالی جشنواره مقاومت
بک منتقد و روزنامهنگار سینمایی، پس از انتشار تصویری از سالن خالی نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت در استوری اینستاگرام خود و واکنشهای ایجادشده، به تشریح ماجرا پرداخت و با تأکید بر اینکه این تصویر واقعی، نشاندهنده عدم استقبال فیلمسازان از این دوره از جشنواره بوده است، گفت: «برخی دوستان تحمل نقد درست را نداشتند و به صورت تحریفشده متن یا تصویری از من را پخش کردند که با واقعیت منطبق نبود».
به گزارش مشهدنیوز، محمود گبرلو -نویسنده، روزنامهنگار، مجری و عضو انجمن صنفی منتقدان و روزنامهنگاران سینمایی- پس از انتشار تصویری از خودش در نوزدهمین جشنواره بینالمللی فیلم مقاومت و خالی بودن سالن سینما در گفتوگو با ایسنا، درباره این جشنواره اظهار کرد: موضوع مقاومت در جامعه ایرانی از حساسیت بالایی برخوردار است و طبیعتاً وقتی جشنوارهای با این عنوان برگزار میشود، باید با قوت و قدرت بتواند نیازهای مخاطبان را برآورده کند و در عرصه سینما، مظلومیت و ماهیت دشمنیها را به شکلی حرفهای و هنرمندانه به تصویر بکشد.
وی با بیان اینکه جشنوارهها معمولاً بستری برای گردهم آمدن فیلمسازان و تبادل نظر و اندیشه هستند، افزود: متأسفانه در جشنواره فیلم مقاومت شاهد چنین اتفاقی نبودیم و این موضوع اشکال جدی و قابل نقدی است. من در فضای مجازی تصویری از وضعیت جشنواره منتشر کردم که نشاندهنده عدم استقبال فیلمسازان و مخاطبان بود، اما دوستان تحمل نقد را نداشتند و با تحریف متن و تصویر منتشرشده در صفحه شخصی من، مطالبی را بازنشر کردند که با واقعیت منطبق نبود.
گبرلو با تأکید بر اینکه نگاه کلی مثبتی به جریان مقاومت دارد، ادامه داد: مقاومت بخشی از باور و اندیشه من است، اما اگر قرار است از این جریان دفاع کنیم، باید به عنوان منتقد و کارشناس از نزدیک شرایط را ببینیم و درباره آن اظهارنظر کنیم.
وقتی در یکی از برنامههای جشنواره با حضور تعداد محدودی از افراد مواجه میشویم که حتی فیلمسازان جدی هم در میان آنها حضور ندارند و سالن تقریباً خالی است، اما در سوی دیگر، چند صد جوان فیلمساز در برنامههای مرتبط با فیلم کوتاه حضور پیدا میکنند، این پرسش برای ما به وجود میآید که چرا جشنواره مقاومت نتوانسته چنین فضایی را برای حضور جوانان و فیلمسازان با سلایق مختلف فراهم کند؟
وی با اشاره به اهمیت روایت درست و اصولی مقاومت برای نسل آینده گفت: ایران امروز در جریان مقاومت منطقه نقش مهمی دارد و اگر نتواند روایت درستی از این موضوع ارائه کند و فیلمسازان داخلی و جهانی را به سمت خود جذب کند، طبیعتاً دیگران روایتهای خود را ارائه میکنند و ممکن است آثار تحریفشدهای از واقعیتهای این جریان شکل بگیرد.
اعتبار جشنواره به مدیریت حرفهای آن است
این منتقد سینما در پاسخ به این پرسش که با وجود بخشهای مرتبط با مقاومت در جشنوارههایی همچون سینماحقیقت، جشنواره فیلم کوتاه تهران و جشنواره فیلم فجر، اساساً چه ضرورتی برای برگزاری جشنوارهای مستقل با عنوان مقاومت وجود دارد، توضیح داد: اعتبار و جایگاه هر جشنواره به مدیریت و برنامهریزی حرفهای آن بستگی دارد. ممکن است یک جشنواره به یک شو تبلیغاتی و پروپاگاندا تبدیل شود، اما در مقابل، جشنوارهای با حضور چهار یا پنج نفر از افراد حرفهای و صاحبنظر بتواند به رویدادی معتبر در سطح جهان تبدیل شود.
گبرلو افزود: من در هر شرایطی برگزاری جشنواره را به نفع جامعه میدانم؛ چراکه چنین رویدادهایی امکان ایجاد فضاهای فکری و پاتوقهایی را فراهم میکنند که افراد به شکل طبیعی فرصت و امکان گردهم آمدن در آنها را ندارند. جشنواره میتواند شرایطی ایجاد کند تا افراد با دیدگاههای مختلف کنار یکدیگر بنشینند، گفتوگو کنند و به تبادل نظر بپردازند.
وی با اشاره به پشتوانه مالی جشنواره مقاومت بیان کرد: این جشنواره از نظر بودجه به ارگانها و نهادهایی وابسته است که امکانات مالی قابل توجهی دارند و طبیعتاً باید سرمایه مناسبی برای برگزاری آن اختصاص داده شود. اگر جشنواره از مدیریت معتبر و حرفهای برخوردار بود، میتوانست از این پشتوانه مالی و فکری برای ایجاد یک جریان جدی در سینمای مقاومت استفاده کند و زمینه تولید آثاری را فراهم آورد که روایت صحیحی از مقاومت مردم ایران ارائه دهند.
این نویسنده ادامه داد: وقتی چنین بستری فراهم نشود، دیگران و بیگانگان روایتهای تحریفشده خود را ارائه میکنند و آثاری ساخته میشود که با واقعیتها تطبیق ندارد. به اعتقاد من، یکی از ضعفهای جدی جشنواره این بود که نتوانست به مسئله ارتباط آثار سینمای مقاومت با مخاطب توجه کافی داشته باشد.
فیلمهای مقاومت نباید به آرشیو سپرده شوند
گبرلو با اشاره به اینکه در سالهای گذشته آثاری در حوزه مقاومت تولید شدهاند که نتوانستهاند با مخاطب ارتباط برقرار کنند، گفت: ما باید بتوانیم گرههای کور این حوزه را باز کنیم تا مخاطب با آثار ارتباط برقرار کند. اینکه فیلمی ساخته شود و در نهایت به آرشیو سپرده شود یا صرفاً به عنوان بخشی از آمار یک مجموعه اداری و سازمانی مورد استفاده قرار بگیرد، نقطه ضعف یک جریان فرهنگی است که مدعی برخورداری از اندیشه، تفکر و پشتوانه مالی است.
به اعتقاد من، برگزارکنندگان جشنواره فیلم مقاومت باید از قبل شرایط را پیشبینی و ارزیابی میکردند. اگر تولیدات مناسبی در اختیار نداشتند، ضرورتی نداشت که هزینههای برگزاری جشنواره را صرف کنند. حتی میتوانستند برگزاری جشنواره را برای یک مقطع متوقف کنند؛ بهویژه اینکه ما همچنان در شرایطی قرار داریم که با تهدیدها و حملات خصمانه دشمن مواجه هستیم
وی در ادامه درباره محدود بودن تولیدات جدید در حوزه مقاومت و حضور بخش قابل توجهی از آثار قدیمی در جشنواره امسال اظهار کرد: به اعتقاد من، برگزارکنندگان باید از قبل شرایط را پیشبینی و ارزیابی میکردند. اگر تولیدات مناسبی در اختیار نداشتند، ضرورتی نداشت که هزینههای برگزاری جشنواره را صرف کنند. حتی میتوانستند برگزاری جشنواره را برای یک مقطع متوقف کنند؛ بهویژه اینکه ما همچنان در شرایطی قرار داریم که با تهدیدها و حملات خصمانه دشمن مواجه هستیم و شاید جریان فرهنگی در چنین فضایی امکان فعالیت گسترده نداشته باشد.
این روزنامهنگار افزود: میشد برگزاری جشنواره را به سال آینده و زمانی موکول کرد که شرایط آرامتر باشد و تولیدات مناسبتری برای نمایش وجود داشته باشد. حتی به جای برگزاری جشنواره، میتوانستند تمرکز خود را بر تولید آثار باکیفیت قرار دهند.
نهادهای پشتیبان به جای برگزاری رویدادهای پرهزینه، بر تولید متمرکز شوند
گبرلو با اشاره به نقش نهادهای پشتیبان جریان مقاومت در تولید آثار سینمایی گفت: به نظرم ارگانهایی که از این جریان حمایت میکنند، اگر به جای اقدامات پراکنده و برگزاری رویدادهای تبلیغاتی، در کنار یکدیگر قرار بگیرند و برای تولید آثار سینمایی سرمایهگذاری کنند، نتیجه مؤثرتری خواهند گرفت.
وی افزود: اگر هدف صرفاً ایجاد فضایی برای نمایش نشاط و پویایی جامعه ایران در برابر تهدیدهای دشمن باشد، میتوان با برگزاری برنامههای مختلف فرهنگی و حتی کنسرت، نشان داد که جامعه ایرانی با وجود تهدیدها همچنان زندگی روزمره خود را ادامه میدهد؛ اما وظیفه اصلی متولیان سینمای مقاومت، در وهله نخست، تولید آثار درخشان و قدرتمند است.
این نویسنده با تأکید بر ضرورت ایجاد بسترهای فکری و حرفهای برای فیلمسازان اظهار کرد: باید پاتوقها و فضاهایی برای گردهم آمدن فیلمسازان حرفهای ایجاد شود. حتی هنرمندانی که در حوزه مقاومت آثار درخشانی داشتهاند، میتوانند در چنین فضایی کنار یکدیگر قرار بگیرند و با توجه به همبستگی ایجادشده در میان مردم ایران در برابر حملات دشمن، برای تولید آثار فاخر سینمایی نیز به وحدت و همفکری برسند.
تفکر و اندیشه فیلمسازی با بخشنامه و آموزش ایجاد نمیشود
این منتقد سینما در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به تعدد جشنوارههای موضوعی و موازی در کشور، از جمله جشنوارههای مقاومت و عمار گفت: متأسفانه برخی جریانها به جای ایجاد وحدت میان هنرمندان و فیلمسازان با دیدگاهها و سلایق مختلف، تلاش میکنند همه چیز را از ابتدا و به شکل جداگانه بسازند. این رویکرد درست نیست.
گبرلو ادامه داد: فیلمسازی صرفاً با تربیت و آموزش به وجود نمیآید. ما میتوانیم ابزارها و مهارتهای فیلمسازی را آموزش دهیم، اما تفکر و اندیشه چیزی نیست که بتوان آن را به افراد آموزش داد؛ این اندیشه باید از درون خود فیلمساز بجوشد.
وی با بیان اینکه فیلمسازان بسیاری در کشور وجود دارند که نسبت به جریان مقاومت و حملات اخیر دشمن احساس مسئولیت و دلسوزی میکنند، اظهار کرد: باید فرد یا مجموعهای وجود داشته باشد که بتواند این هنرمندان را دور هم جمع کند و بدون تنگنظری و ایجاد محدودیتهای فکری، فضایی آزاداندیشانه در اختیارشان قرار دهد تا بتوانند گفتوگو کنند، نظریه بدهند و از دل این مباحث، ایدههای تازهای برای فیلمسازی شکل بگیرد.
این منتقد سینما با اشاره به تجربه سینمای دفاع مقدس توضیح داد: در حوزه دفاع مقدس فضایی ایجاد شد که امروز شاهد تولید فیلمهایی با ژانرها، گونهها و داستانهای متفاوت هستیم. اگر همین فضا برای سینمای مقاومت نیز ایجاد شود و فیلمسازان از محدودیتهای فکری و بسته بودن فضا رها شوند، میتوان به موفقیت این جریان امیدوار بود.
انحصار در انتخاب فیلمسازان به سینمای مقاومت آسیب میزند
گبرلو در پایان با انتقاد از آنچه تنگنظری در برخی جریانهای فرهنگی کشور میداند، گفت: متأسفانه جریانی در کشور شکل گرفته که تنها گروه محدودی از افراد را به رسمیت میشناسد و از ظرفیت دیگر هنرمندان استفاده نمیکند مثل صدا و سیما. در حال حاضر فیلمها و سریالهایی در تلویزیون میبینیم که حتی گاهی آثاری از نظر تکنیک سینمایی نیز در سطح حرفهای قرار ندارند اما مورد توجه مدیران تلویزیونی قرار میگیرند، اما سایر فیلمسازان حرفهای کنار گذاشته میشوند.
در حال حاضر فیلمها و سریالهایی در تلویزیون میبینیم که حتی گاهی آثاری از نظر تکنیک سینمایی نیز در سطح حرفهای قرار ندارند اما مورد توجه مدیران تلویزیونی قرار میگیرند، اما سایر فیلمسازان حرفهای کنار گذاشته میشوندوی افزود: ممکن است همه هنرمندان از نظر علاقه، اندیشه یا ایدئولوژی صددرصد با دیدگاههای برگزارکنندگان همسو نباشند، اما این موضوع نباید بهانهای برای کنار گذاشتن آنها باشد.
به نظر میرسد این نوع نگاه به برخی رویدادها از جمله جشنواره مقاومت و روایت فردا نیز سرایت کرده است؛ در حالی که سینمای مقاومت برای رشد و اثرگذاری، بیش از هر چیز به همدلی، مشارکت و استفاده از ظرفیت همه فیلمسازان نیاز دارد.

انتهای پیام
لباس وحشتناک هایدی کلوم در هالووین
لباس وحشتناک هایدی کلوم در هالووین هایدی کلوم، مدل آلمانی و چهره شناختهشده دنیای مد و تلویزیون، در بیستوپنجمین مهمانی سالانه هالووین خود در نیویورک، با لباسی واقعگرایانه به شکل یک دست قطعشده انسان ظاهر شد. به گزارش مشهدنیوز، هایدی کلوم که به طراحی لباسهای عجیب، پیچیده و گاه هراسانگیز برای جشن هالووین شهرت دارد، امسال […]
01 نوامبر 2026
جشنواره فیلم مقاومت , محمود گبرلو
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.






